|
موضوع : مجموعه قوانين ورزش ژيمناستيك |
بسمه تعالي
چگونگي ايجاد قوانين امتيازدهي
اولين قوانين امتيازدهي فدراسيون جهاني ژيمناستيك در سال 1949 بوجود آمد، قبل از جنگ جهاني دوم استانداردهاي داوري محدود به چند بيانيه كلي در مورد اصول تكنيكي بود. برخي قوانين براي كسر امتيازات و قوانيني ديگر هم بصورت محدودي بوسيله، كميته، فني قبل از هر مسابقه مشخص ميشد. به اين ترتيب هر داور برنامه ژيمناست را برا اساس چيزهايي كه در كشور خود ياد گرفته و تمرين كرده بود ارزيابي ميكرد. طبيعتاً اين منجر به تفاوتهاي آشكاري در امتيازدهي و همچنين اشتباه در يادآوري ميشد.
رشد طوفاني ژيمناستيك هنري در دوره بعد از جنگ و درك بهتر تكنيك از راه تعليم نياز به ايجاد قوانيني متحد و قابل قبول براي همه را مشهود كرده باعث اصلي اين تصميمگيري بيش ازهمه چيز مسابقاتي كه اولين المپيك بعد از جنگ كه در سال 1948 در لندن برگزار شده بود.در آنجا اختلافات بين امتيازاتي كه داوران مختلف داده بودند، چنان زياد بود كه داوري دقيق امكانپذير نبود. اين موضوع در ميان گروههاي ژيمناستيك و نشريات انتقادات زيادي پيش آورد كه باعث شد كميته فني تصميم به ايجاد رهنمودهاي كاملاً مشخصي براي ارزيابي برنامه ژيمناستيك قبل از مسابقات جهاني 1960 باسل بكند.
اين كار كميته توانست از قوانيني كه قبلاً در بعضي كشورها بطور مجزا به اجرا گذاشته ميشوند، استفاده كند.
درسال 1949 اولين سري قوانين تحت عنوان «قوانين امتيازدهي» بيرون آمد. اين قوانين از 12 صفحه چاپي تشكيل ميشد و اجازه مجزا كردن ارزيابي را به 3 فاكتور مجزا ميداد:
مشكلي حركت، تركيبات و اجرا ولي در اين رهنمودها اشارهاي خاص به محتويات مشكلي حركات دلخواه نميكرد.به پيشنهاد نماينده فرانسه در TC كلائد- لاپ لوو پيير هنتگس (لوكزامبورگ) سازمان داوران به ترتيبي ايجاد شد كه براي هر وسيله 4 داور زير نظر يك سرداور قرار گرفته و امتياز نهايي با احتساب معدل دوامتياز وسط تشكيل شد. اين شيوه براي مدت زيادي خود را ثابت كرده بود و بايد نگه داشته ميشد.
اين قوانين مرتباً قبل از هر دوره مسابقات مهم اصلاح شد.بعدها حركات C, B, A و ارزيابي معرفي شد.
در سمپوزيوم مادريد در سال 1973 اولين بار امتيازات به 3 دسته تقسيم شدند:شكل تركيبات و اجرا با امتيازات 4/3، 6/1، 4/4 كه جمع آن 4/9 امتياز شد و 2/0 امتياز براي ريسك،ابتكار و هنرمندي و مهارت بود.
تصميمات مهمي در كنگرههاي شصت و ششم و هفتم FIG در سئول (1988) و فرنكفورت (1990) گرفته شد، منجر به تغييراتي در قوانين شد.
اين تغييرات شامل استفاده از 6 داور براي هر وسيله در مسابقات رسمي FIG بود.
سمپوزيوم مخصوصي كه MTC در سپتامبر 1993 در لوگانو (سوييس) برگزار كرد منجر به بحثهايي داغ و ضد و نقيض شد.در ميان آنها مهمترين آنها به شرح ذيل است:
1- معرفي هيئت داوران الف و ب
2- حفظ عدد 10 به عنوان حداكثر امتياز بود
حذف حركات اجباري بعد از المپيك 1996 كه در شصت و نهمين كنگره FIG در ژنو در ماه مي 1994 تصويب شد.
با حذف حركات اجباري نيازهاي ويژه نقش مهمتري را بعهده گرفتهاند.
از نقطه نظر تاريخ قوانين سال 1997 جايگاه مخصوصي دارد زيرا ديگر شامل قوانين حركات اجباري قسمتي از ژيمناستيك را براي 100 سال تشكيل ميداد نميشود. اما دليل ديگري هم وجود دارد و آن اين است كه تركيب جديدي از داوران بصورت هيئتهاي الف و ب بوجود آمد. تعداد داواران كه براي هر وسيله 4 نفر بود به شش نفر در سال 1993 افزايش پيدا كرده بود. ايجاد هيئتهاي الف و ب كه از سال 1997 اجباري خواهد بود بزرگترين تغيير سازماني داوران در 50 سال اخير بوده است.
جدولهاي مشكلي مرور و اصلاح شد و تغييرات بزرگ مسئولانهاي فقط در پرش خرك داده شد.
بدين صورت كه به هر پرش امتياز جداگانهاي داده شد و اين امتيازات ميان 5 گروه جديد پرش تقسيم شد.حقوق و وظايف كلي داوران
1- داوران بايد با ورزش ژيمناستيك رابطه نزديك داشته و بطور مداوم معلومات علمي خود را در اين زمينه توسعه دهند. پيش نيازهاي اساسي براي فعاليت آنها به شرح ذيل است:
· داشتن معلومات عالي از مقررات امتياز گذاري
· داشتن معلومات عالي از مقررات فني FIG
پيش نيازهاي داوري مسابقات رسمي FIG به شرح ذيل است:
· دارا بودن گواهينامه معتبر عضويت در FIG
· اثبات موفقيت در فعاليتهاي داوري در مسابقات بين المللي و ملي.
· نشان دادن كارآيي در مورد ارائه كاربرد ماهرانه و صحيح در جريان مسابقات .
2- تمام اعضاي هئيت داوران موظفند:
- دركليه جلسات برنامهريزي اجلاس داورارن (براي قضاوت در يك مسابقات خاص) شركت جويند.
- يك ساعت قبل از آغاز مسابقات در محل انجام رقابتها حضور داشته باشند.
- به خوبي آمادگي انجام وظايف خود را داشته باشند.
- با لباس مناسب در مسابقات حاضر شوند. ترجيح داده ميشود كه داوران از شلوار خاكستري و كت آبي تيره و پيراهن و كراواتي با رنگ روشن استفاده كنند.
3- در خلال مسابقات از داوران درخواست ميشود:
- صندلي كه به او اختصاص دادهاند ترك نكند.
- با افراد ديگري تماس نداشته باشند.
- با مربيان، ژيمناستها و داروان ديگر وارد بحث و گفتگو نشود.
حقوق و وظايف داوران
1-داوران بر اساس واجد شرايط بودنشان كه از روي نتايج امتحانات در هيئت داوران الف A و يا ب B انجام وظيفه خواهند كرد. آنها موظفند حركات هر برنامه را به نحوي صحيح و سريع طبق اين قوانين امتيازگذاري ثبت و ارزيابي كنند.
2- داوران هيئت الف مسئوليت ثبت و ارزيابي اصول زير را به عهده دارند:
- سختي حركت
- نيازهاي ويژه
- پاداش
3- داروان هيئت ب B مسئوليت ارزيابي ارائه حركت بر اساس اصول فني، موقعيتي (positoional) و زيبايي را به عهده دارند.
عوامل ارزيابي
1- برنامههاي حركت زميني، خرك حلقه، دار حلقه، پارالل و بارفيكس براساس تركيبات امتيازي ذيل محاسبه ميشود.اين تركيبات براي هيئتهاي الف و ب تقسيم شدهاند:
هيئت ب
هيئت الف
اجراي برنامه (تكنيك و پوزيسيون) 00/5 امتياز
8/2 امتياز
سختي برنامه
B1
B2
6/0 امتياز
نيازهاي ضروري
B1. B2. B3. B4
B5 B6
6/1 امتياز
پاداش
خطاهاي عادي
خطاهاي تكنيكي
00/5 امتياز
2- در پرش خرك هيئت ب اجراي فني و فرم صحيح را ارزيابي ميكند.ازآنجايي كه امتياز پايه خرك از قبل از اجرا نشان داده شده، TA به تنهايي عنوان هئيت الف قضاوت خواهد كرد.
بند 14
نيازهاي سختي برنامه
1- برنامههاي حركات زميني، خرك حلقه، دارحلقه، پار الل وبارفيكس احتياج به ارزش
A
B
C
4
3
3
0.1 ارزش امتيازي
0.3
0.5
5- خطاهاي فني و خطاهاي فرم به 4 گروه زير تقسيم ميشوند:
- خطاهاي كوچك 1/0 امتياز
- خطاهاي متوسط 2/0 امتياز
- خطاهاي بزرگ 3/0 امتياز
- افتادن 5/0 امتياز
6- خطاهاي بالا به شرح ذيل ميباشند:
- خطاهاي كوچك- اجراي تقريباً بدون اشتباه، اشتباه جزئي تخطي جزئي ازاجراي صحيح و يا وضعيت آخر.
- خطاهاي متوسط- تخطي مشخص از اجراي بدون اشتباه و يا وضعيت آخر.
- خطاهاي بزرگ- تخطي شديد از اجراي بدون اشتباه و يا وضعيت آخر.
- افتادن- افتان از و يا روي وسيله.
7- اگر ژيمناست برنامهاش دراثر افتادن قطع شود و يا از وسيله جدا شود، ميتوانددر عرض 30 ثانيه ادامه پيدا كند و حركتي كه باعث افتادن او از و يا روي وسيله شده را ميتوان تكرار كرد.
پايان
